GECE DÜŞÜNCELERİ

Işığa baktım, bir sivrisinek Uçuşuyordu etrafımda, iskemleye yığıldım: Alıştığım çevreden geçip gitmiş, Alıştığım zevkleri içip bitirmiştim. Saçımı rüzgara, göğsümü sellere, Kalbimi alacakaranlığa, dostça sunmuş, Ve hafifçe kaynaşan kanımı usulca uyandırmışım, Ölüleri anarak, en sevilen ölüleri.   Gördüm bulutlarda duranları - Yalnızdım ve arada bir bakıyordum. Bu onların güzel tavırları mı? Belli belirsiz Sallıyor gece rüzgarı titreşerek yelpazesini. Bu onlardı, onlardı. Aralarında mısın sen de? Benim için öldün sen, ama göğsümdeki her şeyden Daha mı çok seviyordum seni? Sen de mi gittin? Hayır, sevgin öldü senin ve geçip gitti öteye!   Etrafım sessiz. Perdenin arasından Dikkatle bakıyor soluk yüzlü ay. Burada ne arıyor ay? Uçuşan hayaletler gibi Çevresinde dolanıyor, incecik narin bulutlar. Duvarıma vuruyor titreşen yansıları - Seviyorum onların titreşmesini - Görüyor gibiyim, düşüncelerin ara sıra dansını Çevresinde sakin mezarların. * Önümde, açılmış kitaplar, Arasında yazılı bir sayfa; Kitaplar öylesine ölü - ben tedirgin, Uzanıyorum mektuba: yazı yorgun, Ölmüş onu yazan el, Ölmüş o ele emreden yürek. Bu mektuba yansımış bütün sevişim, Bu satırlara bütün çilem.   Ve gene de ölü değilsiniz, ey siz kalın ciltler, Siz, bilgelik dolu karınlar, ölü değilsiniz - Alıyorum şimdi, dostça, seni ellerime Bana teselli verdin, şarap ve ekmek verdin Acılar beni yıktığında, sen, benim Shakespeare'im; Ruhum bunu unutmamalı: Onlar ay gölgesi gibi gittiler, Sense bana sadık kaldın, ey derin anlamlı yüz!   Tükenmiş nerdeyse ışık - ve yeniden canlanıyor, Aydınlatıyor odayı, göğsümün içini: Uyan yüreğim, çık mezardan Ve çıkart sabahın yeni zevkini! Daha sönmedi ruhunun ateşi, Daha saçabilirsin uzaklara parlak kıvılcımlar, Paslanmış yatıyor demir kılıcın kumlar içinde - Al kayaları, şimşekleri, bilemek için onu!   Çöktü, söndü ışığın son pırıltısı da, Hızla koşuşuyor artık ayın gölgeleri. Pencere camı tıkırdıyor - gece bakıyor içeri soluk soluk, Sallıyor iniltiyle gece rüzgarı yelpazesini. Elim uyuşmuş, yazmaktan nihayet yorgun, Gözlerim bezgin, hüzün dolu. Sivrisinek vızıldıyor gece türküsünü yavaşça - Dinleniyorum, kendi içime dalmış, koltukta.   1863/64  NIETZSCHE Çeviri: Nihat Tezeren